Opgelicht via airbnb 2016

Opgelicht via Airbnb

In de zomer van 2016 maakten we een grote Amerikaanse road trip, met als hoogtepunt een verblijf van een paar dagen in San Francisco. Dat bleek echter makkelijker gezegd dan gedaan. Toevallig vond er die week een groot congres plaats in de stad, waardoor vrijwel alle hotels en vakantieappartementen al volgeboekt waren. Na lang zoeken kwamen we uiteindelijk op Airbnb terecht.

Al snel zag ik een veelbelovende advertentie: een sfeervol, redelijk luxe appartement met twee slaapkamers, vlakbij het centrum, precies wat we zochten. Ik nam contact op met de eigenaar, een zekere Steve H., die vriendelijk en vlot reageerde. Het appartement was beschikbaar in de periode dat wij in San Francisco zouden zijn. Tot zover niets aan de hand.

Eén ding gaf me echter een ongemakkelijk gevoel: er werd een borg van 850 dollar gevraagd, vooraf over te maken naar een apart rekeningnummer. Ik vroeg Steve om uitleg, en hij vertelde dat er waardevolle spullen in het appartement stonden. Gezien de enorme krapte op de woningmarkt die week en misschien ook een vleugje naïviteit, besloot ik toch de stap te zetten en te boeken. De borg werd overgemaakt en er ontstond een vlot sms-contact met de eigenaar.

Een paar dagen voor onze aankomst stuurde ik Steve een berichtje om te vragen waar we de sleutel konden ophalen. Geen reactie. Ik probeerde het opnieuw, stilte. Bellen hielp evenmin. Vanaf dat moment was Steve H. volledig van de radar verdwenen.

Het enige wat ik nog had, was een adres.

Toen we in San Francisco aankwamen, besloten we er gewoon naartoe te gaan. We stonden voor de deur, belden aan... en er deed niemand open. Het pand was stil, verlaten. Dat bevestigde wat we al gevreesd hadden: het appartement was nooit van Steve geweest, en het geld was naar een onbekende verdwenen.

We namen direct contact op met Airbnb, maar ook zij konden de eigenaar niet meer achterhalen. De advertentie was al van de site gehaald. "Steve H." bleek een verzonnen naam, en de profielfoto was van een willekeurige andere persoon.

Toen begon het echte detectivewerk.

Via de bankgegevens kon ik achterhalen naar wíé ik die 850 dollar had overgemaakt: het was een vrouw uit Los Angeles, genaamd Cheryla P. Haar naam dook op in een online artikel over vrijwilligerswerk bij een dierenasiel, en via dat artikel wist ik uiteindelijk ook haar adres te traceren.

Wat bleek? Na San Francisco stond Los Angeles sowieso al op ons reisprogramma. En het appartement dat we dáár hadden gehuurd, opnieuw via Airbnb, lag op loopafstand van het adres van Cheryla. Het was bijna te toevallig om waar te zijn.

We besloten haar persoonlijk op te zoeken. Om bij haar appartementencomplex te komen moesten we eerst langs een bewaker, aan wie we vertelden dat we een afspraak hadden. Hij wees ons de weg, en zo stonden we even later voor haar deur.

Ze deed open.

We vertelden rustig ons verhaal. Ze luisterde, maar ontkende eerst alle betrokkenheid. Ze vroeg ons telefoonnummer en beloofde ons te bellen. We wisselden nummers uit en vertrokken.

Een paar uur later kregen we een sms'je. Ze schreef dat we een groot deel van het bedrag konden komen ophalen. De volgende dag gingen we terug. Ze gaf ons 700 dollar cash, zei dat ze niet meer had, en vroeg ons dringend om geen aangifte te doen. De resterende 150 dollar zou ze nog overmaken.

Dat hebben we natuurlijk nooit meer gezien.

Toch voelt het, achteraf, als een verhaal dat met een relatief goede afloop eindigde. We hadden ook met lege handen terug naar huis kunnen gaan. Airbnb heeft sindsdien zijn beleid flink aangescherpt en dit soort praktijken, betalen via externe rekeningen, buiten het platform om, zijn inmiddels nagenoeg onmogelijk gemaakt.

Maar de les die we leerden, vergeten we nooit meer: betaal altijd via het officiële platform, en vertrouw je onderbuikgevoel als iets te mooi lijkt om waar te zijn.

- Jeanette -